-  W Z O R Z E C   R A S Y -  

• WYGLĄD OGÓLNY:  pies średniego wzrostu, o wyraźnie zarysowanej sylwetce, eleganckim wyglądzie i ruchach.
  
  
• ZACHOWANIE I TEMPERAMENT: bardzo aktywny, o dużej pasji łowieckiej. Nadzwyczaj przyjacielski i łagodnie usposobiony.
  
  
• GŁOWA: noszona wysoko, długa i stosunkowo sucha.
  
  
  • MÓZGOWA CZĘŚĆ CZSZKI:
    owalnie sklepiona między uszami, pojemna, guz potyliczny dobrze zaznaczony. Stop: Wyraźny.
    
    
  • TWARZOWA CZĘŚĆ CZASZKI:
    
  • Nos: koloru czarnego lub wątrobianego, stosownie do barwy szaty. Nozdrza szerokie.
    
  • Kufa: umiarkowanie głęboka i dość tępo zakończona. Jej długość od stopu do czubka nosa powinna być równa długości czaszki od guza potylicznego do oczu.
    
  • Wargi: niezbyt obwisłe
    
  • Szczęki/uzębienie: szczęki mocne, prawie jednakowej długości, o idealnym, regularnym i kompletnym zgryzie nożycowym tj. siekacze górne powinny ściśle pokrywać siekacze dolne. Zęby osadzone prostopadle do szczęk. Pożądane kompletne uzębienie.
    
  • Oczy: lśniące, o łagodnym i wyrazistym spojrzeniu. Koloru od ciemnoorzechowego do ciemnobrązowego, im ciemniejsze tym lepiej. Jaśniejsze oczy dopuszczalne jedynie u osobników o umaszczeniu liver belton. W kształcie owalne i nie wyłupiaste.
    
  • Uszy: umiarkowanej długości, nisko osadzone, zwisające wdzięczną fałdą ściśle przy policzkach. Końce uszu aksamitne, część górna pokryta delikatnym, jedwabistym włosem.
    
  • Szyja: raczej długa, dobrze umięśniona i sucha, łagodnie wygięta w karku, o eleganckim zarysie, bez zwisającego podgardla. Połączenie z głową powinno być wyraźnie zarysowane.
  
  
• TUŁÓW: umiarkowanej długości.
  
  • Grzbiet: krótki i poziomy.
    
    
  • Lędźwie: szerokie, lekko wysklepione, mocne i dobrze umięśnione.
    
    
  • Klatka piersiowa: o dobrym przedpiersiu, odpowiednio głęboka i szeroka między łopatkami. Żebra dobrze wysklepione, ostatnie zachodzące daleko ku tyłowi.
    
    
  • Ogon: osadzony prawie na poziomie linii grzbietu, umiarkowanej długości, nie sięgający poniżej stawu skokowego, ani zadarty w górę ani węzłowato zakręcony. Powinien być lekko wygięty lub szablasty, lecz bez tendencji do zakręcenia ku górze. Włosy na ogonie zwisają w długich, powiewnych kosmykach. Pióro zaczyna się nieco poniżej nasady ogona i wydłuża ku jego środkowi, a następnie skraca w kierunku końca. Włos długi, lśniący, miękki i jedwabisty, falisty, lecz nie kędzierzawy. Ogon noszony żywo, w poziomie, nie wyżej linii grzbietu.
    
    
• KOŃCZYNY:
  
  
  • KOŃCZYNY PRZEDNIE:
    
  • Łopatki: długie i ustawione skośnie ku tyłowi.
    
  • Łokcie: nisko osadzone, przylegające do tułowia.
    
  • Podramiona: proste, dobrze umięśnione, z zaokrągloną kością.
    
  • Śródręcze: krótkie, mocne, o okrągłej kości.
    
    
  • KOŃCZYNY TYLNE: długie od biodra do stawu skokowego, dobrze umięśnione, wraz z podudziem.
    
  • Uda: długie.
    
  • Stawy kolanowe: dobrze kątowane.
    
  • Stawy skokowe: nisko opuszczone, ustawione prostopadle, ani do wewnątrz, ani na zewnątrz.
    
  • Stopy: o mocnych opuszkach, zwarte, ze ściśle przylegającymi, dobrze wysklepionymi palcami, dobrze chronionymi przez obfity włos pomiędzy nimi.
    
  • Ruch: swobodny i wdzięczny, sugerujący szybkość i wytrzymałość. Swobodna praca stawu skokowego, wskazująca na silną akcję kończyn tylnych. Stawy: biodrowy, kolanowy i skokowy, oglądane z tyłu tworzą jedną linię. Głowa noszona w sposób naturalny wysoko.
    
    
• SZATA:
  
• Włos: z tyłu głowy, na wysokości uszu, lekko falisty lecz nie kędzierzawy, długi i falisty, podobnie jak reszta szaty. Obfite frędzle na przednich i tylnych nogach sięgające do łap.
  
• Umaszczenie: czarno-białe (blue belton), pomarańczowo - białe (orange - belton), cytrynowo - białe (lemon - belton), wątrobiano - białe (liver - belton) lub tricolor, tzn. blue belton z podpalaniem lub liver - belton z podpalaniem. Preferowane są osobniki bez dużych barwnych łat na ciele, ale drobno cętkowane.
  
• Wzrost:
  Wysokość w kłębie:
  psy:  65 68 cm (25,5 ins 27 ins)
  suki:  61 65 cm (24 ins 25,5 ins)
  
  

• UWAGA KOMITETU STANDARDU: "Belton" jest zwyczajowym terminem opisującym charakterystyczne cętkowanie szaty setera angielskiego. Belton jest wsią w Northumberlad, a termin ten został rozpowszechniony dzięki książce o Seterach Angielskich autorstwa Edwarda Laveracka, który użył go tam po raz pierwszy. Hodowca ten miał przemożny wpływ na obecny wygląd rasy.
  
  

• Wady: Wszelkie odstępstwa od powyższego standardu powinny być uznawane za wady i oceniane w zależności od stopnia odchylenia.
  
  

  Uwaga: Samce muszą mieć normalnie rozwinięte dwa jądra umieszczone całkowicie w worku mosznowym.